Direct contact? Bel: 06 - 126 186 14

Home > Publicaties > Manager anno nu

Manager anno nu

Manager anno nu

Kun je als leidinggevende, binnen de druk van kostenreducties, protocolleringen gecertificeerde kwaliteitssystemen, nog te handelen vanuit zoiets moeilijk definieerbaars als, ‘je authenticiteit’ en ‘je eigen innerlijke integriteit en wijsheid’?

Durf je in complexe en paradoxale situaties te vertrouwen op je eigen zeggingskracht, of grijp je als leider terug op routine of de (veilige) wijsheden die je van buitenaf aangereikt krijgt?
En wat is dan die wijsheid en hoe weten we of deze juist is? Of is juist dat de sleutel? Voorbij weten en zekerheid durven gaan. Uit onze comfortzone stappen en het aandurven om “niet te weten”.

Inspireren blijkt niet meer dan een strovuurtje

Ik kan het niet met harde cijfers onderbouwen, maar uit wat bestuurders mij in interviews vertellen, durf ik te concluderen dat de vele fusies, beoogde cultuuromslagen, nieuwe proces-beschrijvingen en kwaliteitssystemen nauwelijks leiden tot de gewenste resultaten. Zoals: verbeterde kwaliteit en gemotiveerde professionals die het aandurven eigenaarschap op hun resultaten te nemen en daarmee hun gedrag echt veranderen. Verandering van mensen in organisaties laat zich nauwelijks managen en implementeren. De praktijk blijkt altijd weerbarstiger dan menig prachtig visiedocument en implementatieplan.

Vanuit de zoektocht naar nieuwe manieren om organisaties te leiden zien we een steeds duidelijker en sterker wordende onderstroom ontstaan, gebaseerd op de uitgangspunten van ‘dienend leidinggeven’ of welk woord je er ook aan geeft. Een onderstroom die cultuurverandering, professionaliteit en zakelijkheid weet te verbinden met waarden als: zingeving, bezieling, inspiratie en ondersteunend leiderschap. Hierbij gaat het om het willen leveren van een bijdrage en dienstbaar willen zijn aan het geheel vanuit een holistische kijk op mens en organisatie.

Hoe verheugend ik deze ontwikkeling ook vind, regelmatig bekruipt mij bij de gesprekken die ik met bestuurders over dit onderwerp heb dat ik een belangrijk punt mis.
Veel interne motivatieprogramma’s in de vorm van bijeenkomsten met medewerkers geven veel inspiratie en inzicht in de betekenis van nieuwe werkwijzen en de noodzaak van ander gedrag.
Aan de andere kant is het mijn indruk, dat dit veelal slechts leidt tot een kortstondige heftige ‘boost’ van inspiratie, maar dat de omslag naar toepassing in de eigen praktijk nauwelijks wordt gemaakt. Na het zoet komt het zuur. De kater komt de volgende dag als we achter ons bureau zitten en ons afvragen: ‘ik snap het, ben geïnspireerd, maar HOE doe ik het nou? Wat ga ik waarneembaar anders doen?

Te vaak blijkt de inspiratie slechts een strovuur in plaats van dat het een vuur in onszelf doet ontvlammen dat we brandend kunnen houden. Voor we het weten zitten we weer midden in de dagelijkse beslommeringen, rapportages die geschreven moeten worden, protocollen die moeten worden nageleefd. Om vervolgens weinig geïnspireerd, maar met een gerust hart, onze ‘to do’-lijstjes af te strepen.

Wakker worden

We laten ons dus blijkbaar net zo gemakkelijk inspireren als dat we ons weer laten meeslepen in de waan van de dag. Hoe kan dit? Hoe kan het, dat we (ondanks ons verlangen naar inspiratie en zingeving) onvoldoende in staat zijn om dat wat ons inspireert in daden om te zetten?
We zullen moeten beginnen daar realistisch over te zijn en naïeve ideeën van ons af te werpen. Dit is het belangrijke punt dat ik regelmatig mis: dat we realistisch worden over onszelf en over de basishouding van waaruit we leidinggeven. Onderzoeken van onze innerlijke drijfveren en geïnspireerd willen worden is belangrijk. Belangrijker echter is het realistisch worden over wat dat van ons vraagt. Roos Leber (AMC) zegt over effectief leiderschap: “Je ego moet zo klein zijn, dat het past op een speldenknop”. Willen we dat? Wil ik dat? Heel praktisch over mezelf: schrijf ik dit artikel voor mijn ego of omdat ik een bijdrage wil leveren? Realistisch worden vraagt om dit soort (en nog veel meer) vragen aan jezelf, en eerlijke antwoorden.